Τα τραγουδήσαμε, τα χορέψαμε, συγκινηθήκαμε και γελάσαμε παρέα με τους φίλους μας και την οικογένειά μας, καλοκαίρια και χειμώνες στην εξοχή και σε κέντρα διασκέδασης.
Ωστόσο, η σύγχρονη διασκέδαση έχει δανειστεί τραγούδια από το παλιό λαϊκό και ρεμπέτικο ρεπερτόριο, που κάποτε θεωρούνταν περιθωριακό.
Ο πολιτισμός της Ελλάδας έχει εμπλουτιστεί από τη μουσική και τα τραγούδια της Μικράς Ασίας. Μελωδίες με τη συνοδεία μουσικών οργάνων, όπως το μαντολίνο, το βιολί, το ακορντεόν, ο ζουρνάς, το σαντούρι, το μπουζούκι, το τουμπερλέκι, το ούτι, ο μπαγλαμάς, το κανονάκι, το λαούτο, ο ταμπουράς, εμπνευσμένες από τον έρωτα, τον πόνο και τη χαρά.
Παραδοσιακοί χοροί, όπως καρσιλαμάς, συρτός, μπάλος, τσιφτετέλι, ζεϊμπέκικο και χασάπικο διασκέδαζαν τους μερακλήδες και εξυμνούσαν τη γυναικεία ομορφιά με τα μαύρα μάτια και μαλλιά και το λευκό δέρμα με τις καμπύλες.
Μέχρι σήμερα στα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης ακούμε διάσημα τραγούδια, τα οποία πολλές επανακυκλοφορούν από νέες φωνές και έχουν τις ρίζες τους στα μικρασιάτικα παράλια.
Μερικά από αυτά είναι τα εξής:
Τα παιδιά της γειτονιάς σου
Στο πα και στο ξαναλέω
Θα σπάσω κούπες
Τι σε μέλλει εσένανε
Ποιος είδε ψάρι στο βουνό
Σύρε να πεις στη μάνα σου
Δεν σε θέλω πια
Μενεξέδες και ζουμπούλια
Έχε γεια Παναγιά
Αραμπάς περνά
Ο ντόκτορ
Τικ τικ τακ
Δημητρούλα μου
Γιωργίτσα
Χαρικλάκι
